اي غم ، تو که هستي از کجا مي آيي؟
هر دم به هواي دل ما مي آيي

باز آي و قدم به روي چشمم بگذار
چون اشک به چشمم آشنا مي آيي!

ما که اين همه براي عشق
آه و ناله ي دروغ مي کنيم
راستي چرا
در رثاي بي شمار عاشقان
که بي دريغ
خون خويش را نثار عشق مي کنند
از نثار يک دريغ هم
دريغ مي کنيم؟

وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
نه باید ها....
هر روز بی تو روز مباداست....

سفــــــر

از رنجی خسته ام که از آن من نیست

 بر خاکی نشسته ام که از آن من نیست

با نامی زیسته ام که از آن من نیست

از دردی گریسته ام که از آن من نیست

از لذتی جان گرفته ام که از آن من نسیت

به مرگی جان می سپارم که از آن من نیست

چشم من بیا منو یاری بکن     گونه هام خشکیده شد کاری بکن

غیره گریه کاری نمیشه کرد     کاری از ما نمیاد زاری بکن

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد     تا قیامت دل من گریه می خواد

هر چی دریا رو زمین داره خدا     با تموم ابرایه آسمونا

کاشکی میداد همه رو به چشم من    تا چشام  به حال من گریه کنه

قصه گذشته های خوب من     خیلی زود مثل خواب گذشت

حالا باید سر به زانو بزارم     تا قیامت اشک حسرت ببارم

دل هیچ کس مثل من غم نداره      مثل من غربت وماتم نداره

حالا که گریه دوای دردمه     چرا چشم اشکشو کم میاره

خورشید روشن مارو دزدیدند    زیر اون ابرای سنگین کشیدند

همه جا رنگ سیاه ماتمه       فرصت موندنمون خیلی کمه

سرنوشت چشاش کوره نمی بینه    زخم خنجرش می مونه تو سینه

لب بسته سینه غرق به خون     قصه موندن آدم همینه

سلام به همه دوستان عزیز این وبلاگ قبلا به نام یکی از عزیزترین کسانم ثبت شده بود ولی بعلت برخی مشکلات از ادامه دادن این وبلاگ منصرف شد چون برام عزیز بود راهشو ادامه خواهیم داد بامید خدا.